Van zandkastelen tot zinnen: debuutroman speelt zich af in Koksijde

Het zijn plaatsen waar herinneringen blijven hangen: “Op die plekken heb ik in mijn kindertijd zandkastelen gebouwd, putten gegraven en over de golven gesprongen. Ik heb er schelpen gezocht, kwallen bestudeerd en zeesterren gevonden."

Die stranden zijn geen neutraal decor, vertelt Monica. “Het zijn plekken vol gebeurtenissen. Door de tijd gekleurd. Vol blijheid en ook verdriet.” Vandaag keert ze nog altijd terug naar dezelfde kustlijn, nu samen met haar man. “Altijd leer ik er iets. Daarom dus.”

Band met Koksijde

“Mijn jeugdherinneringen spelen zich af in Koksijde en mijn familie woont er", zegt Monica. In 1 adem volgen nog meer ankerpunten: het Museum Paul Delvaux, straten vol geliefde huizen, en natuurlijk “mijn geliefde zee”.

Over zichzelf wil de schrijver weinig kwijt. “Over mij valt weinig te vertellen, hoor. Alleen het boek is belangrijk.” Een roman over de kleine mens als grote held met de zee als decor. De boodschap is eenvoudig en tegelijk zeldzaam: “Laat ons leren van mensen die de essentie niet uit het oog verliezen.”

En ja: het is een debuut. Maar het blijft niet bij 1 boek. “Een volgende roman zit in mijn pen. Ik zie wel of het wat wordt. Dag per dag, zin per zin, woord per woord…”

Favoriete auteurs

Je krijgt een leeslijst cadeau van Monica. "Ik lees heel, heel graag. Mijn favoriete auteurs? Sándor Márai (sfeer), Jon Fosse (schoonheid), Ernest Hemingway (frisheid) en Virginia Woolf (diepgang), naast Bart Moeyaert, Toon Tellegen, Thomas Mann, Koen Peeters en Diane Broeckhoven.

Op de vraag Moeten we jouw boek lezen? antwoordt ze: "Een boek ‘moet’ je natuurlijk nooit lezen", zegt Monica. Ze laat het liever over aan een aantal van haar lezers om jou te overtuigen. “Een mooie ode aan de taal, het leven en de zee. Een kleinood om van te genieten en bij na te denken." En zelfs: “Je wil niet dat het boek eindigt.”