Met Ian Van der Stricht (36) krijgt Gemeente Koksijde er een nieuwe garnaalvisser te paard bij. Zelf groeide hij niet op in een paardenvissersfamilie, maar via zijn vrouw Ella Casier en zijn schoonfamilie raakte hij stap voor stap verweven met deze traditie.

Deel op

Beroepshalve is Ian ook ondernemend, want hij baat Estaminet De Peerdevisscher uit in Oostduinkerke.

Tij-dingen: Hoe voelt het om nu officieel paardenvisser te zijn?

Ian Van der Stricht: “Dat voelt heel bijzonder. Het is een grote eer om deel uit te maken van zo’n speciale traditie. Je beseft dat je niet zomaar een vak uitoefent, je draagt een stukje levend erfgoed mee.”

T-d: Hoe is het begonnen?

Ian: “Ik ben er eigenlijk ingerold via mijn vrouw, Ella Casier. Mijn schoonvader (Johan Casier) is 3e generatie paardenvisser en via hem leerde ik de knepen van het vak. Ook de verhalen van 'Pé' (Jules 'de Rosten' Durant, red.) – vader van Rosa Durant, maakten veel indruk bij mij. En dankzij Corinne D’Hulster, de kleindochter van Jules, leerde ik garnalen koken. Van haar hoorde ik nog meer over de familie en de traditie. Hoe meer ik erover wist, hoe sterker dat mijn interesse groeide.”

T-d: Wat was het moeilijkste aan de opleiding en het examen?

Ian: “Vooral praktisch is het niet gemakkelijk om alles te combineren. Het vraagt veel tijd, ervaring en voorbereiding. Je moet leren omgaan met je paard, de zee en de omstandigheden. Het belangrijkste? Rustig blijven en ervaring opdoen.”

T-d: Waar kijk je het meest naar uit als erkende paardenvisser?

Ian: “Dat ik die traditie mag voortzetten. Ik wil mensen laten zien hoe bijzonder dit erfgoed is en hoeveel kennis, respect en vakmanschap erachter schuilgaan.”

T-d: Wat maakt paardenvisserij zo uniek?

Ian: “Het is een puur ambacht. Alles gebeurt op een traditionele manier, samen met je paard en met enorm veel respect voor natuur en zee.”

T-d: Wat vraagt dit vak fysiek en mentaal?

Ian: “Je moet vooral een sterke band hebben met je paard en kalm blijven in alle omstandigheden. Fysiek vraagt het vooral veel van het paard: werken in zee, door weer en wind, met zwaar materiaal. Mentaal vraagt het focus, maar tegelijk brengt het ook rust. De stilte op zee en het samenwerken met mijn paard maken me helemaal zen.”

T-d: Wat heeft je het meest verrast?

Ian: “Hoeveel kennis en ervaring erbij komt kijken. Van buitenaf lijkt het soms eenvoudig, maar eens je ermee bezig bent, besef je hoeveel techniek, voorbereiding en verantwoordelijkheid het vraagt. Ik ben enorm dankbaar dat mensen zoals Eddy D’Hulster en wijlen Johan Vandendriessche mij geholpen hebben.”

T-d: En wat neem je mee voor de volgende generatie?

Ian: “Vooral het authentieke karakter. Het zou jammer zijn mocht zo’n traditie verloren gaan. Ik hoop dat jonge mensen geïnteresseerd blijven.”

T-d: Hoe bijzonder was het om mee te gaan tijdens de Garnaalstoet?

Ian: “Enorm. De Garnaalfeesten maakten altijd al deel uit van mijn leven. Ik werkte telkens in Estaminet de Peerdevisscher. Om nu als paardenvisser deel uit te maken van dat geheel, geeft een extra trots gevoel.”

T-d: Heb je een favoriet garnaalgerecht?

Ian: “Smeus, zonder twijfel: wat is er beter dan een puree van 'polderpatatjes', botersaus, vesche geirnoars en een gepocheerd eitje?”

Wanneer trekken de paardenvissers naar zee?

Tijdens de zomervakantie vind je de garnaalvissers te paard in Oostduinkerke-Bad, ter hoogte van het Astridplein. Surf naar www.paardenvissers.be en raadpleeg de kalender met de demonstraties.