"Wandelen brengt je hersenen in beweging"

De Koksijdse coach brengt mensen en teams in beweging. Letterlijk. Door de duinen en langs het strand. Want wandelen zet je hersenen aan het werk. Dat is geen gevoel, maar wetenschap. We trokken onze wandelschoenen aan en ontdekten dat sommige antwoorden pas komen wanneer je begint te stappen.

Tij-dingen: Anderhalf jaar geleden zette je een grote stap. Wat maakte dat je net op dat moment zei: ík ga dit doen?

Cindy Sallaerts: "Het zaadje werd lang geleden geplant toen ik nog bij de scouts was. Tijdens onze wandeltochten merkte ik toen al dat er veel gebeurt wanneer je wandelt. In mijn vorige job was ik verantwoordelijk voor het personeelsbeleid en toen trok ik al met collega's naar buiten – voor functioneringsgesprekken of om te brainstormen. De drempel is veel lager dan aan een bureau. Ik ben veel bezig met de vraag: Hoe kan je ont-moeten? Hoe vind je de tijd om stil te staan? Hoe ga je om met de hoge druk en hoge verwachtingen? De eigenlijke stap zette ik ook tijdens één van mijn wandelingen: letterlijk en figuurlijk de stap om zelfstandige te worden."

T-d: Wandelen en groeien: wanneer ontdekte je dat die 2 zo goed samen gaan?

Cindy: "Bij mezelf. Tijdens mijn wandelingen kwam ik niet alleen tot rust, maar kreeg ik ook nieuwe inzichten. Als ik met iets worstel, dan ga ik naar buiten. Het maakt niet uit of ik nu nieuwe ideeën nodig heb op mijn werk of met vraagstukken zit rond de opvoeding van mijn kinderen. Wandelen brengt raad."

T-d: Je vertelt dat je mensen ziet blinken' als ze nieuwe inzichten krijgen? Herinner je je nog de 1e keer dat je dat zag tijdens een wandeling?

Cindy: "Ja, dat raakt me nog steeds elke keer. Is het tijdens de wandeltochten, tijdens mijn loopbaanbegeleidingen of tijdens teamsessies… Ik stel veel vragen en op het moment dat mensen praten over iets dat hen energie geeft, grijp ik dat moment en zeg dan letterlijk: 'nu blinken je ogen, wat voel je zelf gebeuren?'. Dat gebeurt niet altijd op het moment zelf. Soms komt dat inzicht pas later. Ik herinner me nog een dame die me een dag later een bericht stuurde waarin stond: 'yes, vanmorgen stond ik op en wist ik, ja, dat is het. De puzzel valt in elkaar'. Het mogen kleine momenten zijn die naar boven komen en leiden tot iets groters. Tijdens een wandeling zag iemand in dat ze planning belangrijk vindt. Die persoon kwam thuis, opende haar kasten en maakte die leeg om ze volledig te reorganiseren. Ook dat is inzicht. Het moeten niet altijd de grote antwoorden zijn. Ik blijf verrast dat mensen tijdens het wandelen hun energie herontdekken."

T-d: Iemand die nog nooit zo'n tocht meemaakte: hoe ziet dat er concreet uit, van kampvuurkring tot eindpunt?

Cindy: "Zo’n tocht kan je individueel doen of in teamverband. We starten met een kennismaking in een kleine groep (van 2 tot 8 personen). Even aankomen, landen, met een tas koffie of thee. Zonder druk. Elkaar 'ont-moeten'. De groep beslist ook of het een langere of korte wandeling wordt, welke richting we uitgaan, wanneer we naar links of rechts afslaan. De wandeling leert je veel over jezelf. Een voorbeeld? Een boomstronk die op je weg ligt: kruip je erover, eronder of ga je erlangs? Dat zegt iets. Tijdens de wandeling stel ik veel vragen: over talenten, over kwaliteiten. We wisselen af tussen stappen, duo-gesprekken, reflectie-oefeningen. Soms één-op-één, soms in groep en er is ruimte om te delen, maar niets moet. We nemen ook momenten om echt stil te staan, letterlijk en figuurlijk – in de duinen of met zicht op zee. Eindigen doen we terug bij het kampvuur. Welke inzichten kreeg je? En heel belangrijk: wat is de 1e stap die je na vandaag zet? Dat kan iets simpels zijn: bv. een uur tijd vrijmaken om een boek te lezen. In teamverband ga ik op pad met gerichte opdrachten om inzicht te geven: in hun talenten, communicatie en samenwerking. Onderweg reflecteren we samen en maken we de link naar de werkvloer: wat werkt, wat niet en wat nemen jullie mee naar de dagelijkse praktijk."

T-d: Met welke vragen of gevoelens komen mensen meestal naar jou toe?

Cindy: "Dat is heel divers. Iemand die met pensioen gaat en bang is voor het zwarte gat. Iemand die vastzit in een gouden kooi en zich afvraagt of het dat is dat ze voor de rest van haar leven wil doen. Of iemand die al lang met een idee zat, maar de stap niet durfde zetten. Anderhalve maand na onze wandeling kreeg ik een bericht dat hij eindelijk zijn idee had uitgevoerd. Dankzij onze wandeling. Zulke berichten doen echt deugd."

T-d: Je trekt bewust naar duin en strand. Welk element van die omgeving — de wind, de ruimte, het geluid van de zee — doet het meeste werk?

Cindy: "De zee. Door de oneindigheid en de kracht, de zee maakt veel emoties los. De combinatie met de wind geeft je dat gevoel van loslaten. De groep bepaalt naar waar we wandelen, maar de wandelingen starten aan de Schipgatduinen waardoor de zee nooit veraf is. Je ruikt, hoort en ziet ze. De duinen roepen dan weer andere gevoelens op: een duin omhoog klimmen, is zwaarder, lastiger. We hebben hier zo’n prachtige natuur en toch vergeten we soms hoe dichtbij dat allemaal is. We hoeven echt niet ver te gaan om tot rust te komen of om inzichten te krijgen. Alles is hier aanwezig."

T-d: Wat is het grootste verschil tussen een wandelgesprek en hetzelfde gesprek in een vergaderzaal?

Cindy: "Op kantoor zit je rond een tafel, oog in oog. Het grootste verschil is dat je buiten naast elkaar wandelt. Minder oogcontact dus en daardoor krijg je een lagere drempel. Tijdens een wandeling zijn stiltes krachtig, op kantoor niet altijd. Bovendien zet wandelen je hersenen in beweging, dat is wetenschappelijk bewezen. Door te wandelen verbeter je de doorbloeding in je hersenen en dat zorgt voor meer focus, creativiteit en helderheid."

T-d: Mensen ontdekken dat ze meer mogelijkheden hebben dan ze zelf dachten. Hoe kom je als begeleider op dat punt, wat doe je om hen daar te brengen?

Cindy: "De meeste antwoorden en inzichten zitten al in de mensen, ik probeer vooral de juiste vragen te stelen. Als mensen veel praten is dat oké, maar ook als ze weinig zeggen. Of als ze wel of niet tot bepaalde inzichten komen. Dat 'ont-moeten' vind ik echt wel belangrijk."

T-d: Wat is de meest onverwachte transformatie die je bij een deelnemer zag. Iets dat ook jou verraste?

Cindy: "Zoals eerder gezegd: het zit niet in grootse transformaties, maar in de kleine energiegevers die mensen weer in beweging brengen. Ik herinner me iemand die arriveerde met een hoofd vol vragen. Ze had geen energie meer, thuis als op het werk kreeg ze zichzelf letterlijk niet meer in beweging. Tijdens het wandelen kwam het opnieuw naar boven: de natuur, het onverwachte, je laten leiden door het moment. Dat zijn haar drijfveren in het dagelijks leven. Ze huppelde naar huis met een lach op haar gezicht en zei me: Ik was vergeten dat dit is wat me energie geeft en wat ik nodig heb."

T-d: Sommige mensen denken 'dat klinkt wat vaag' bij 'wandelen en groeien'. Wat zeg je hen?

Cindy: " Dat begrijp ik, het is ook moeilijk uit te leggen tot je het zelf ervaart. Eigenlijk is het heel concreet: we wandelen, praten, staan stil en we reflecteren. Alleen gebeurt het nu in een omgeving die zorgt dat je sneller tot de essentie komt."

T-d: Wat heb jij zelf geleerd sinds je hiermee begon?

Cindy:"Veel. Wandelen brengt nog altijd inzichten naar boven bij mezelf. Mijn ondernemerschap ontstond tijdens het wandelen. Je stapt letterlijk even uit de rush van je drukke leven. Je moet durven stilstaan om vooruit te gaan. De tochten geven me nog meer vertrouwen in de methodiek. Wandelen zorgt ervoor dat mensen vertrekken met antwoorden en inzichten die ze niet hadden verwacht. Ik heb niets liever dan mensen met drive en goesting naar huis te zien gaan. Door te wandelen, kan je de wereld beter aan. Want als mensen werken vanuit hun drive, gebeurt er iets heel krachtigs: ze werken met meer energie, goesting en impact. Zo is er minder uitval en meer verbinding. Ik geloof echt dat de wereld efficiënter, zachter en menselijker zou zijn als we daar meer ruimte voor maken. En tegelijk voel ik: dit is nog maar het begin. Er is iets aan het groeien bij mezelf. Er is zoveel mogelijk in onze mooie Westhoek en onze prachtige kust. Naast de dagtochten leeft er ook een verlangen om meerdaagse trajecten te organiseren, nog meer verdieping, nog meer ruimte…"