"De après-bike duurt soms langer dan de tocht zelf"

Tij-dingen: Waarom deed je de eerste keer mee?

Jelle Pillen: “Ik had nog nooit een mountainbiketocht in het donker gereden. Het leek me leuk om dat eens met een vriendengroep te doen.”

Bart Coene: “Mijn eerste deelname, in 2015, was ook een groepsrit - met mountainbikeclub De Dunekeuntjes. Intussen heb ik al heel wat edities achter de rug.”

T-d: Het verliep avontuurlijker dan gepland?

Jelle: “We hadden iets te weinig verlichting voorzien. Dat maakte het behoorlijk spannend. (lacht)”

T-d: Waarom keer je telkens terug?

Bart: “Het is een unieke ervaring. De sfeer, de gezelligheid en de organisatie zorgen ervoor dat ik graag terugkom.”

Jelle: “De sfeer rond de tocht is echt leuk. De medewerkers zijn verkleed, de start en bevoorrading zijn in halloweenthema en nadien heb je nog de après-bike. Het plaatje is compleet. De ‘nabespreking’ in de kantine duurt meestal langer dan de tocht zelf.”

T-d: Intussen rijdt ook je zoon mee.

Jelle: “Basiel is ondertussen 10 en vindt het geweldig om in het donker te mountainbiken, zeker met die halloweensfeer erbij. Vroeger reed ik altijd de langste afstand. Samen met Basiel doe ik 25 of 37 kilometer, afhankelijk van hoe de benen aanvoelen. Het aantal kilometers is uiteindelijk niet het belangrijkste.”

T-d: Is zo'n rit in het donker dan echt zo anders?

Jelle: “Absoluut. Ook al ken je het terrein, in het donker krijg je een heel andere ervaring. En er zijn tijdens de tocht passages die maar één keer per jaar toegankelijk zijn. Sommige stukken rijd je in de omgekeerde richting.Obstakels en stukken zacht zand zijn veel moeilijker in te schatten. Goede verlichting is dus echt geen overbodige luxe.”

Bart: “De sfeer is een grote troef, ook tijdens het fietsen zelf. Als het donker is, ben je nog meer op elkaar aangewezen en zorg je voor elkaar.”

T-d: Wat is je favoriete passage?

Bart: “De technische strook achter Speelplein Noordduinen is uitdagend en ik kijk ook altijd uit naar de bevoorrading bij de Duinenabdij. Je komt er veel bekende mountainbikers tegen. Even bijpraten, iets eten of drinken en ervaringen uitwisselen over het parcours dat je net hebt afgewerkt. En op het einde is er de après-bike. Hoe later het wordt, hoe straffer de verhalen over wat iedereen onderweg meemaakte. (lacht)”

T-d: Wat is voor jullie belangrijker: veel kilometers of een mooie ervaring?

Jelle: “Voor mij is dat duidelijk het plezier onderweg. Vroeger koos ik altijd de langste afstand. Nu kijk ik samen met Basiel hoe we ons voelen en kiezen we de korte of de middelste route. Of je nu 25 of 53 kilometer rijdt, dat maakt voor mij eigenlijk weinig verschil.”

Bart: “Het is geen gewone mountainbiketocht waar je zo snel mogelijk je kilometers afwerkt. Die beleving hoort er echt bij.”

T-d: Wat is je advies voor iemand die nog twijfelt om mee te rijden?

Jelle: “Gewoon doen. Je hoeft er echt geen doorwinterde mountainbiker voor te zijn. Kies een afstand die bij je past en zorg vooral dat je verlichting goed in orde is. De sfeer maakt het echt bijzonder.”

Bart: “Niet twijfelen. Het wordt sowieso een bijzondere ervaring.”